สวัสดีครับ วันนี้เป็นวันดีของผมอีกวันหนึ่งนะครับ ก็คือครบรอบวันคล้ายวันเกิด 25 ตุลาคม จริงๆแล้วมันก็ไม่ได้มีอะไรสำคัญนักหนาหรอกครับ ก็แค่วันวันหนึ่งเท่านั้น แต่วันเกิดก็เป็นเสมือนหลักไมล์ (mile stone) สำหรับชีวิตนะ เพราะมันเป็นหลักให้นับว่าเราใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้มากี่ปีแล้ว ทำอะไรไปบ้างแล้ว และแผนการในชีวิตต่อไปจะทำอะไร?
วันนี้ผมตื่นแต่เช้า 5.30น.เพื่อมาหาแม่แต่เช้า ขอบคุณแม่ที่เลี้ยงดูมาจนเติบโตขนาดนี้ เราพ่อแม่ลูกไปทำบุญที่วัด เนื่องจากวันนี้เป็นวันพระ (ใกล้ออกพรรษา) ถวายอาหาร สังฆทาน ปล่อยนก ปล่อยปลา ผมคิดในใจว่าพวกสัตว์ที่เราปล่อยไปนี้มันจะถูกจับมาอีกไหมนะ ทั้งๆที่นกก็มีปีกบินได้อิสระบนฟ้ากว้าง เขาว่ากันว่านกติดยาเสพติดที่เราผสมอาหารให้มันกิน ปล่อยมันไปไม่นาน มันก็จะกลับมาให้เราจับอีก เพราะมันถูกกักขังไว้ด้วยยาเสพติด ไม่ใช่ด้วยกรง
แล้วผู้คนล่ะ เราทุกคนต่างก็ถูกกักขังไว้ด้วยกิเลสตัณหา เหมือนกันหมด ต่างกันแค่ว่าใครเป็นมากเป็นน้อยเท่านั้นเอง เป็นสิ่งที่เราไม่อยากหลุดพ้นอีกต่างหาก หากแต่ยินดีที่จะเป็นทาสของมัน บางคนหนักกว่านั้น คือไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าอะไรนะที่บังคับให้เราต้องเป็นอย่างทุกวันนี้ พอเรามองไม่เห็นก็แก้ไม่ได้จริงไหมครับ?
พอสายๆหน่อย แม่ก็พาไปไหว้พระ ไหว้เจ้าที่เจ้าทางต่างๆ ขอให้ทำมาค้าขึ้น เราก็ไปไหว้จะได้สบายใจ ถึงแม้ว่าผมจะนับถือพุทธแบบเน้นที่หลักธรรมล้วนๆ ก็ตาม แต่ความสบายใจก็สำคัญนะ พ่อเคยบอกว่าบางครั้งศาสนาก็ต้องมีพิธีกรรม (เปลือก) บ้างเพราะถ้าไม่มีพิธีกรรมเลย มีแต่หลักธรรม ไม่นานคนก็จะลืมไปจากรุ่นสู่รุ่น เปรียบเหมือน "ผลไม้ที่ไม่มีเปลือกก็อยู่ได้ไม่นาน" ฉันนั้น
เอ วันนี้เรามาทางธรรมมะเยอะเลยแฮะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น