ผมไปกินร้านบ้านส้มตำกับหนูเฟี๊ยต
คอหมูย่างอร่อยมาก เขาใส่ในชามมีขอบสูง
ผมกินจนนึกว่าหมดแล้ว
ปรากฏว่าเฟี๊ยตบอกว่ายังเหลืออีกชิ้น มันเกาะแนบอยู่กับขอบจานฝั่งผม
จากมุมมอง ผมมองไม่เห็นเลยนะ เจ้าคอหมูย่างชิ้นนั้น
จากมุมมองของเฟี๊ยต เธอเห็นมันชัดเจนเลย
ผมย้อนนึกถึงสิ่งที่เอามาเป็นประโยชน์
บางครั้งคนเราก็มองข้อบกพร่องของตัวเราไม่เห็น
แต่คนใกล้ตัวมองเห็นมันแบบชัดมากๆ
มิตรที่ดีจะตักเตือน
เพื่อนที่ฉลาดจะเงี่ยหูฟังสิ่งที่เพื่อนเตือน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น