วันอาทิตย์ที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2556

การเลื่อนตำแหน่ง

ผมได้รับการเลื่อนตำแหน่งในธนาคาร
ได้เป็นรองฝ่าย เพื่อได้ดูแลลูกน้องอีก ประมาณครึ่งหนึ่งของฝ่ายสถานพยาบาล 25 คน
ตัวผมเองไม่ได้รู้สึกยินดีอะไรนัก เพราะมันก็เป็นธรรมชาติของมันอย่างนั้นเอง

ผมได้เคยผ่านประสบการณ์ที่ไม่ค่อยดีนักเกี่ยวกับเรื่องตำแหน่งหน้าที่
มาตั้งแต่สมัยยังทำงานกิจกรรมนักศึกษาปี 1-4
การเลือกตั้งเพื่อสรรหาผู้มาดำรงตำแหน่งหัวหน้าองค์กรนักศึกษา

ผมชนะการเลือกตั้ง ได้อยู่ในตำแหน่งสูงสุด

แต่การทำงานต่อจากนั้น มันไม่ง่ายเลย
เนื่องจากผมไม่ได้รับการยอมรับจากเพื่อนร่วมงาน
ผมทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้ไปอยู่ที่ตำแหน่งสูงสุด
แต่สุดท้ายแล้วผมรู้สึก ตกต่ำอย่างที่สุด งานไม่สามารถดำเนินไปได้ เพราะขาดความร่วมมือ

ผมมาเรียนรู้ว่า เราอยู่ในโลกที่ต้องอาศัยความร่วมมือกัน
ไม่ใช่โลกที่ต้องแก่งแย่งแข่งขันกัน ความร่วมมือจะนำประโยชน์มาให้แก่องค์กรของเรา
การแบ่งฝักแบ่งฝ่ายทำให้องค์กรอ่อนแอ และเสื่อม

ไม่มีใครสามารถเด่นดังโดยคนเดียวได้

ผมเคยคิดว่าหากผมย้อนเวลากลับไปได้ ผมคงไม่ต้องการตำแหน่งแบบนั้น
ผมยอมเป็นลูกทีมที่ดี สนับสนุนให้คนที่เหมาะสมกว่าผมเป็นหัวหน้า ยังจะดีกว่า

ชีวิตของผมคือการงาน ไม่ใช่ตำแหน่งส่วนตัวเลย
การได้รับความยอมรับจากหมู่คณะ การทำงานให้มีผลิตผลออกมาเป็นที่ประจักษ์ อันนี้สำคัญกว่า

ผมได้มาแก้ตัวเอาตอนสมัยออกไปทำงานใช้ทุนที่หนองคายและสกลนคร
เป็นหัวหน้าแพทย์ใช้ทุน (ได้รับการยอมรับจากอาจารย์หมอที่หนองคาย ว่าเป็นรุ่นแพทย์ใช้ทุนที่ดีที่สุด)
เป็นผู้อำนวยการ รพช. (ผลงานการพัฒนา รพ. ในหลายๆเรื่อง และยังเป็นที่รักของเจ้าหน้าที่ รพ.จนถึงเวลานี้ เป็นตำนานที่ดีอีกเรื่องหนึ่งให้พวกเขาได้เล่าขานกัน)

การเป็นหัวหน้า ไม่ใช่การขยายอัตตาของตัวเองให้ใหญ่ขึ้น
การเป็นหัวหน้า คือ การประสานงาน เราต้องลดความยึดติดในตัวเราให้ลดลง
หากแต่มายึดกับงานที่จะต้องทำให้เหนียวแน่น อ้อมซ้าย อ้อมขวา ยอมก้มหัว
เพื่อให้งานของเราประสบผลสำเร็จ

นั่นอาจจะเป็นอัตตาแบบละเอียดของเราที่ซ่อนอยู่

เราต้องฟังเสียงของทุกคนในทีม
และพยายามประสานผลประโยชน์และความต้องการของทุกคน ให้เขามีความสุข

ผมเชื่อว่าคนทุกคนอยากดี
และงานนั้นเองที่ทำให้คนมีคุณค่าในตัวเอง

สรุปว่าการเป็นหัวหน้าในครั้งนี้
ผมเองจะเป็นส่วนที่เล็กน้อยต่ำต้อยที่สุด อาจเหมือนเม็ดทราย
ที่คอยประสานอิฐแต่ละก้อนให้ยึดเข้าหากัน เป็นปราสาทที่สวยงาม
ผมไม่อยากให้ใครมาเห็นตัวผม แต่อยากให้ปราสาทของผมนั้นสวยงามกว่าใคร
อิฐแต่ละก้อนก็ได้ทำหน้าที่ของตัวเขาเอง และร่วมเจิดจรัสไปด้วยกัน

 (กรณีโจผีกับโจสิด)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น