วันพุธที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2556

ว่าด้วยเรื่องหมากรุก

ผมเองนั้นชอบเล่นหมากรุกมาก สมัยมัธยมก็เล่นหมากรุกไทย กันจนตั้งชมรมหมากรุกขึ้นมา ตอนนั้นก็คิดว่าตัวเรานั้นเก่งมากแล้ว ระดับ top 5 ของโรงเรียน
เมื่อจบออกมาก็ไม่ได้เล่นอีกเลย เพราะหาคนเล่นด้วยไม่ได้ มีแต่เล่นกันแปปๆ ก็เบื่อกันไป เพราะเขาไม่ได้ชอบเล่น ไม่ได้ฝึกมาเหมือนเรา เป็นไปไม่ได้ที่ฝีมือจะไล่เลี่ยกัน พอเล่นกันไปก็เลยเบื่อ เกมแบบนี้มันจะต้องมีคู่แข่งที่สมดุลย์ฝีมือใกล้เคียงกับเรามันถึงจะสนุกจริงไหมครับ

พอมาอยู่ว่างๆ ผมเองก็ได้มีโอกาสเล่นหมากรุกออนไลน์ แต่มันดันเป็นหมากรุกฝรั่ง (หมากรุกสากล) ไปซะ เพราะโลกเขาเล่นแบบนี้กัน เราจะไปมัวเล่นแต่หมากรุกไทยอยู่คงไม่พัฒนาแน่ เลยมาลองหัดเล่นดูครับ เล่นๆไปก็มักจะแพ้เป็นส่วนใหญ่เพราะเราเคยเล่นแต่หมากรุกตาเดินสั้นๆเหมือนหมากรุกไทย แต่หมากรุกฝรั่งมีตาเดินที่ยาวมาก และตัวหมากก็มีพลานุภาพสูงกันจริงๆ เรียกว่าต้องระวังกันมากขึ้น ผมหัดเล่นอยู่พักหนึ่งก็พอจะสู้เขาได้บ้าง

เขาจะให้คะแนนเป็นระบบสู้กันครับ คะแนนเริ่มต้นคือ 1200 คะแนน ถ้าชนะก็เพิ่มคะแนน ถ้าแพ้ก็ลดลงไป ผมเล่นอยู่ครึ่งปี คะแนนของผมชนิดแบบ rapid (คือเดินทั้งเกมภายใน 5 นาที) อยู่ที่ประมาณ 1100-1200 เอง สำหรับคะแนนชนิดหมากรุกคิดนานหน่อย (15นาทีต่อเกม) ก็ได้ประมาณที่ 1200-1300 คะแนน แสดงว่าเราต้องพัฒนาอีกใช่ไหมครับ ระดับ master ในเกมก็จะได้กันตั้งแต่ 1800-2300 คะแนนเลยทีเดียว

มีระบบการประเมินคะแนนหมากรุกอีกแบบ เขาเรียกประเมิน ELO ย่อมาจากอะไรก็ไม่รู้ มันประเมินจากการที่เราเล่นกับคอมพิวเตอร์ แล้วเครื่องจะคำนวนมาให้เราครับ ตอนเล่นใหม่ๆ ELO ผมได้ 700 เอง แต่พอเล่นๆไปได้สัก 6 เดือนก็กลายเป็น 900++ แล้วล่ะครับ

สมัยก่อนผมเล่นหมากรุกก็คงอยากจะเอาชนะมาก เรียกว่าแพ้ก็นอนไม่หลับกันเลยทีเดียว เพื่อที่จะตื่นไปโรงเรียนไปเล่นแก้มือในวันรุ่งขึ้นต่อไป แต่ตอนนี้ทำใจได้เยอะแล้วครับ "เหนือฟ้ามีฟ้า เหนือคนมีคน" เป็นคำพังเพยที่ดีในการเปรียบเทียบ มีคนเก่งกว่าเราเยอะแยะ

ถ้าจะพูดเรื่องความรวย คนรวยก็เราก็มีเยอะ ถ้าจะพูดเรื่องความดี คนดีกว่าเราก็มีเยอะเช่นเดียวกัน

ดังนั้นจึงหมดเวลาที่จะไปเปรียบเทียบ หากแต่เราต้องรู้จักสถานะของตัวเราเอง และเล่นใน division ของเราเองให้ดีที่สุด เรียกว่าถ้าเราเป็นมือสมัครเล่น ก็ต้องเก่งในระดับของมือสมัครเล่น (คงไปสู้กับมืออาชีพไม่ไหว) แต่เราก็ต้องเดินหมากให้ถูกต้องตามหลักการสากลเสียก่อน ก่อนที่จะไปพลิกแพลงแบบที่พวกมืออาชีพเขาเล่นกัน ถ้าเดินได้ดังนี้ ก็ไม่ผิดหลักการ คนก็ไม่ครหาเอาได้ว่าไม่มีความรู้จริง เพราะเราทำไปตามมาตรฐานที่ควรจะเป็น

หมากรุกมีความสำคัญเหมือนกันในแง่ที่ว่าหากเดินผิดโดนกินไปตาหนึ่ง หลังจากนั้นเกมจะตกเป็นรองทันที และจะชนะได้ยาก หากฝีมือพอๆกันด้วยแล้ว ยิ่งยากเข้าไปใหญ่ ดังนั้นผมว่ากฏข้อแรกคืออย่าเดินผิด ให้เขากินฟรีๆ ถ้าจะเอามาประยุกต์ใช้กับหมากชีวิตด้วยแล้ว อย่าได้เดินให้เขากินฟรีเป็นอันขาด เรียกว่าควรรักษาความไม่ผิดเอาไว้เป็นการดี เช่น ไม่ผิดกฏหมาย ไม่ผิดศีล เป็นต้น

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น